پیش از ایمپلنت دندان ۲، اول باید تکلیف دندان‌های ۳ و ۵ روشن شود

بیماری برای تعیین وضعیت دندان‌های ۳، ۵ و ۶ مراجعه کرد که قبلاً روکش داشتند. بعد از معاینه و تجویز رادیوگرافی، قرار شد ابتدا پوسیدگی‌ها برداشته شود تا مشخص شود چه مقدار ساختار سالم باقی مانده و آیا امکان جراحی افزایش طول تاج (CL) وجود دارد یا نه. بعد از برداشت پوسیدگی، بیمار با نامه‌ی ارجاع برای مشاوره‌ی CL فرستاده شد.

در حین صحبت با بیمار مشخص شد که او در کلینیک دیگری برای دندان ۲ وقت ایمپلنت گرفته است. نکته اینجاست که در طرح درمان‌های معمول این ناحیه، دندان ۲ اتفاقاً تنها جایی است که به ایمپلنت نیاز ندارد. اگر ۳ و ۵ قابل نگهداری باشند، دندان ۲ به‌صورت کانتیلور روی بریج قرار می‌گیرد. اگر هم ۳ و ۵ ایمپلنت شوند، باز هم دندان ۲ به‌صورت کانتیلور روی بریج ایمپلنتی جایگزین می‌شود.

تنها حالتی که شاید بتوان به ایمپلنت در ناحیه‌ی ۲ فکر کرد، این است که دندان ۵ قابل نگهداری باشد ولی ۳ کشیدنی شود. حتی در این حالت هم انتخاب اول من ایمپلنت در ناحیه ی دو نیست. برای این فضا یعنی دو و سه و چهار،دو ایمپلنت لازم است و ترجیح من قرار دادن آن‌ها در موقعیت ۳ و ۴ است، که در این صورت باز هم دندان ۲ به‌صورت کانتیلور روی بریج ایمپلنتی قرار می‌گیرد.

به همین دلیل، تا وقتی وضعیت ۳ و ۵ روشن نشده، تصمیم‌گیری درباره‌ی ایمپلنت در ناحیه‌ی ۲ زودهنگام است و ترتیب منطقی طرح درمان را به هم می‌زند.

محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.