طرح‌درمانِ استیج‌بندی‌شده برای یک کیسِ ایمپلنتِ پیچیده؛ وقتی نبودِ دیدِ پروتزی در جراحیِ اولیه، پروتزِ نهایی را پیچیده می‌کند

English

وضعیتِ اولیه و چالش‌ها. بیمار با سابقه‌ی جراحیِ وسیعِ ایمپلنت توسط جراحی مجرب، جهتِ درمانِ پروتز به کلینیک مراجعه کرد. بخشی از ایمپلنت‌های موجود بسیار قدیمی — با قدمتِ بیش از ۲۰ سال — بودند. بیمار اصرار و تمایلِ زیادی به شروعِ فوریِ درمانِ پروتزِ نهایی داشت؛ اما به دلیلِ نیاز به طی‌شدنِ فازهای بیولوژیک، جراحی‌های تکمیلی و اصلاحی، زمانِ انتظار حداقل ۶ ماهه تا شروعِ فازِ پروتزِ نهایی تعیین شد. همچنین جهتِ اکونومیک‌کردنِ طرحِ درمان و مدیریتِ هزینه‌ها، تصمیم بر این شد که فعلاً به بریجِ بالا سمتِ راست دست نزنیم.

دیدگاهِ تشخیصی و اصولِ طرحِ درمانِ اصلاحی. در مواجهه با این کیسِ پیچیده، استراتژیِ درمان بر پایه‌ی سه اصلِ اساسی پایه‌ریزی شد:

1. اولویتِ سلامتِ محیطی و ثباتِ اکلوژن. هدفِ اول ایجادِ یک محیطِ بیولوژیکِ سالم و به‌دست‌آوردنِ یک اکلوژنِ باثبات است و تا این پایه محکم ایجاد نشود، درمانِ نهایی آغاز نخواهد شد.
2. قاطعیت در حذفِ ایمپلنت‌های شکست‌خورده. در مواجهه با ایمپلنت‌های قدیمی یا معیوبی که شرایطِ نگهداری ندارند (ایمپلنت‌های موردّدار)، هیچ‌گونه تعارفی نداریم و اکسپلنت (خارج‌کردنِ آن‌ها) خطِ اولِ درمان است.
3. استیج‌بندیِ (فازبندیِ) هوشمندانه. طرحِ درمان کاملاً مرحله‌بندی شد تا بیمار کمترین آسیبِ زیبایی و عملکردی را ببیند.

طرحِ درمان و فازبندیِ اجرا (Staging):

1. فکِ بالا (مدیریتِ استتیک و درمانِ پایه). وضعیتِ دندانِ سانترالِ راستِ بالا مشخص و کاندیدِ جایگزینی با ایمپلنت شد. دندانِ کانین (نیش) راستِ بالا نیاز به درمانِ مجددِ پایه و روکش دارد؛ اما برای اینکه بیمار کمترین زمانِ ممکن را بدونِ دندانِ کانین سپری کند و ظاهر و استتیکِ او در همین حدی که هست به‌هم نریزد، درمانِ این دندان را فعلاً شروع نمی‌کنیم و آن را به فازهای بعدی موکول کرده‌ایم؛ بعد از اتمامِ فازِ جراحی سراغِ این دندان خواهیم رفت.
2. فکِ پایین سمتِ چپ (بازسازیِ اکلوژنِ اولویت‌دار). اکسپلنتِ ایمپلنتِ شماره‌ی ۵ (که کارایی نداشت) و جایگذاریِ دو ایمپلنتِ جدید در ناحیه‌ی ۴ و ۵ پایین، جهتِ برقرارکردنِ اکلوژنِ این سمت در اولین فازِ عملیاتی.
3. فکِ پایین سمتِ راست. انجامِ مشاوره‌ی تخصصیِ پریو (لثه) و ورودِ بیمار به فازِ اولِ جراحی جهتِ آماده‌سازیِ محیطِ سالم.

️نتیجه‌گیری و Clinical Tip: این کیس نمونه‌ی بارزی از چالش‌های ناشیِ از نبودِ «دیدِ پروتزی» در جراحی‌های اولیه است. اگر جراحِ فک‌وصورت در زمانِ جراحی، طرحِ درمانِ نهاییِ پروتز و آینده‌ی لبخند و اکلوژنِ بیمار را مدِ نظر قرار می‌داد، وضعیتِ بیمار تا این حد پیچیده نمی‌شد.

محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.