DentAI – قانون آلمان-دلیپری و قالب‌گیری بایوبیس

قانون آلمان-دلیپری (Alleman-Deliperi Rule) در مورد بایوبیس

• ضخامت لایه‌های اولیه‌ای که در ۵ دقیقه ابتدایی به دنتین دندان باند می‌شوند، نباید بیش از ۱.۵ میلی‌متر باشد.
• لایه‌های تشکیل‌دهنده بایوبیس که در ۵ دقیقه‌ی ابتدایی گذاشته می‌شوند و جزئی از بایوبیس هستند به شرح زیر است:
• مهر و موم فوری عاج (Immediate Dentin Sealing - IDS)
• پوشش رزین (Resin Coating - RC) به ضخامت ۰.۵ میلی‌متر
• کامپوزیت (تقویت‌شده با الیاف) به ضخامت ۱ میلی‌متر

قالب‌گیری در روش Indirect ساخت رستوریشن دندان

• روش ایده‌آل (توصیه‌شده):
• Preparation
• IDS و RC
• Impression / اسکن
• انتظار برای ساخت رستوریشن در لابراتوار (در این مدت، Hybrid Layer تکامل می‌یابد و طی مدت طولانی تا زمان تحویل به حداکثر استحکام می‌رسد)
• ساخت رستوریشن و سمان کردن آن
• مزایا: Bond Strength بالا و دوام بیشتر رستوریشن به دلیل تکامل کافی Hybrid Layer.

روش دوم (غیرایده‌آل — DDS یا Delayed Dentin Sealing)

• Preparation
• Impression / اسکن
• ساخت رستوریشن
• DDS (زدن باند روی دنتین بلافاصله قبل از تحویل رستوریشن)
• سمان کردن رستوریشن
• معایب: Bond Strength پایین‌تر به دلیل عدم تکامل کافی Hybrid Layer.

در صورت قالب‌گیری بلافاصله بعد از ساخت بایوبیس، رعایت موارد زیر الزامی‌ست

• استفاده از گلیسیرین: جلوگیری از اثرات Oxygen Inhibition.
• حذف باقیمانده‌ی رزین از روی مارژین‌های مینایی با انجام فینیشینگ مناسب.
• تمیز کردن Biobase با Pumice: حذف آلودگی‌ها (در صورت عدم استفاده از اسکن دیجیتال این مرحله انجام می‌شود).
• هدف این اقدامات: جلوگیری از تداخل بین Impression Material (مخصوصاً PVS) و Resin.