Insight 37 — پریدگی دیستال لمینیت لترال: تداخل فانکشنال پنهان در حرکات پروتروزیو

توضیح بالینی

شکست سرامیک در دیستال لترال؛ پیامد نادیده‌گرفتن مسیر حرکتی کانین پایین



• در تحویل لمینیت‌های قدامی، یکی از نقاط مستعد شکست سرامیک، ناحیه دیستال دندان ۲ (لترال بالا) است؛ به‌ویژه زمانی که تنظیمات اکلوژن به‌صورت دقیق و دینامیک انجام نشده باشد.


• در این کیس، ناحیه دیستال لترال بالا در معرض تماس مستقیم با کانین فک پایین قرار دارد. این تماس نه در حالت حداکثر اینترکاسپیشن، بلکه در حرکات پروتروزیو و مسیرهای پیش‌گرایی (Anterior Guidance) اتفاق می‌افتد.


• نکته اینجاست که این نوع تداخل‌ها اغلب در بررسی استاتیک دیده نمی‌شوند و فقط در حرکت خود را نشان می‌دهند.


• دو عامل کلیدی در ایجاد این مشکل نقش دارند:
  • ۱. عدم تنظیم صحیح Guidance قدامی — اگر مسیر حرکتی دندان‌های قدامی به‌درستی طراحی و تنظیم نشده باشد، کانین پایین می‌تواند در حرکت به جلو، به ناحیه دیستال لترال بالا برخورد کند.
  
  
  • ۲. طراحی نادرست کانتور دیستال لترال — برجستگی یا over-contour در این ناحیه می‌تواند به‌عنوان نقطه تماس زودرس عمل کند و نیرو را مستقیماً به لبه سرامیک منتقل کند.


• پیامد این تداخل، وارد شدن نیرو به لبه نازک سرامیک است که در بلندمدت یا حتی کوتاه‌مدت، منجر به چیپ شدن یا پریدگی (Chipping) می‌شود.


• نکته کلیدی: بررسی اکلوژن در لمینیت‌های قدامی فقط به تماس‌های استاتیک محدود نیست. هر واحد باید در مسیر حرکتی لتروزیو و پروتروزیو نیز ارزیابی شود. دیستال لترال بالا یکی از نقاطی است که اگر دیده نشود، خودش را با شکست نشان می‌دهد.

محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.