ایدهٔ ۲۳
فرول در پایه‌ی پارسیل: عدد بالاتر یا کیفیت بالاتر؟
در مطلب «فرول در دندان پایه پارسیل» گفتم که این دندان زیر بدترین نوع نیروی مایل کار می‌کند و فرول مرزی‌ای که در پروتز ثابت جواب می‌دهد، زیر پارسیل ممکن است کافی نباشد. سؤال بعدی این است که وقتی روکش را درآوردیم و فرول را دیدیم، معیار ما چه باید باشد. اولین چیزی که به ذهن می‌رسد بالا بردن ارتفاع از ۲ به ۳ میلیمتر است، اما منابع علمی برای پایه‌ی پارسیل عدد جداگانه‌ای پیشنهاد نکرده‌اند و ارتفاع بیشتر معمولاً با کراون لنتنینگ به دست می‌آید که نسبت تاج به ریشه را در دندانی که همین حالا زیر بار اهرمی است بدتر می‌کند.
به نظر من در پایه‌ی پارسیل چیزی که باید بالاتر برود کیفیت فرول است، نه عدد آن. در دندان‌های معمولی خیلی وقت‌ها می‌توانیم در حد مرزی کار کنیم. مثلاً دندانی که فقط دو دیواره دارد را بازسازی می‌کنیم و استدلال می‌کنیم که فلان دیواره، چون در مسیر نیرو قرار دارد، مهم‌تر از بقیه است و همان کافی است. در پایه‌ی پارسیل جایی برای این مصالحه‌ها نیست. فرول باید ۳۶۰ درجه و پیوسته باشد، دیواره‌ی آن تا جای ممکن ضخیم‌تر از حداقل ۱ میلیمتر باشد، و هر مقدار دیواره‌ی باقیمانده‌ی تاج حفظ شود. در کنار این، طراحی و نشست خود پارسیل هم بخشی از همین معادله است، چون بیس لق یا رست در جای نامناسب بار روی همان فرول را چند برابر می‌کند.
محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.