DentCast
DentCast
دکتر فواد شهابیان
Share Hub

نورالژی تریژمینال

English

آنچه یک دندانپزشک عمومی باید بداند.


∆ این بیمار چطور وارد مطب می‌شود

بیماری می‌آید و می‌گوید یک درد وحشتناک در فک بالا یا پایین دارد. معمولاً هم یک دندان مشخص را نشان می‌دهد و اصرار دارد که مشکل از همان است. اگر دقت نکنیم، همین اصرار ما را به سمت اندو یا کشیدن یک دندان کاملاً سالم می‌برد. این اتفاق آنقدر شایع است که بسیاری از این بیماران، پیش از رسیدن به تشخیص درست، چند دندان سالم خود را از دست داده‌اند.


∆ چه چیزی این درد را متفاوت می‌کند

پنج ویژگی، این درد را از درد دندانی جدا می‌کند:

۱. کوتاه بودن حمله. درد چند ثانیه طول می‌کشد، نهایتاً تا دو دقیقه. بعد کاملاً قطع می‌شود. درد پالپی چنین رفتاری ندارد، پالپیت یک درد کشدار و ادامه‌دار است.

۲. جنس درد. بیمار از کلماتی مثل برق‌گرفتگی، تیر کشیدن، شوک و چاقو استفاده می‌کند. درد پالپی معمولاً ضربان‌دار و مبهم توصیف می‌شود.

۳. نقطه‌ی تریگر. یک ناحیه‌ی کوچک روی صورت، لثه یا مخاط وجود دارد که با کوچک‌ترین تماس، حمله شروع می‌شود. مسواک زدن، اصلاح صورت، شستن صورت، حرف زدن، جویدن، حتی وزش باد. نکته اینجاست که محرک، یک محرک بی‌ضرر است، یعنی چیزی که برای هیچ آدم سالمی درد ندارد. این با درد دندانی که با سرما و گرما تحریک می‌شود فرق دارد.

۴. یک‌طرفه بودن. درد تقریباً همیشه فقط یک سمت صورت است و از خط وسط رد نمی‌شود.

۵. خواب. این درد معمولاً بیمار را نیمه‌شب بیدار نمی‌کند. پالپیت irreversible دقیقاً همان چیزی است که بیمار را شب از خواب می‌پراند.

یک ویژگی دیگر هم هست که خیلی کمک‌کننده است. بلافاصله بعد از یک حمله، یک دوره‌ی کوتاه وجود دارد که هرچقدر هم نقطه‌ی تریگر را تحریک کنید، درد راه نمی‌افتد. اسمش refractory period است و تقریباً مختص همین بیماری.


∆ کجای صورت درگیر می‌شود

به زبان کاربردی، سه ناحیه:

ناحیه‌ی دوم و سوم به مراتب شایع‌ترند و دقیقاً به همین دلیل است که این بیماران اول سراغ دندانپزشک می‌آیند نه پزشک. درگیری فقط ناحیه‌ی پیشانی نادر است.


∆ معاینه چه چیزی نشان می‌دهد

هیچ چیز. و همین «هیچ چیز» مهم‌ترین یافته است.

اگر تصویر بالینی شبیه نورالژی است ولی هیچ توجیه دندانی پیدا نمی‌کنید، همین تناقض بین شدت درد و نرمال بودن همه چیز، خودش تشخیص را می‌سازد.

یک کار ساده هم می‌توانید بکنید. اگر بی‌حسی موضعی در نقطه‌ی تریگر، برای مدت اثر دارو حملات را کاملاً قطع کند، این به نفع تشخیص است.


∆ چه زمانی نگران‌تر باشیم

این‌ها یعنی احتمال یک علت زمینه‌ای مثل تومور یا ام‌اس بیشتر است و ارجاع باید فوری‌تر باشد:


∆ تشخیص نهایی چطور گذاشته می‌شود

تشخیص بالینی است، یعنی بر اساس همین شرح حال. اما هر بیمار باید MRI مغز با پروتکل مخصوص عصب تریژمینال بشود تا علت زمینه‌ای رد شود و اگر قرار باشد روزی جراحی شود، تصمیم‌گیری ممکن باشد. سفارش و تفسیر این MRI کار ما نیست، کار نورولوژیست است.


∆ دارو، فقط در حد آشنایی

داروی خط اول کاربامازپین است و اکس‌کاربازپین جایگزین آن. هر دو ضدتشنج‌اند و با آرام کردن تحریک‌پذیری عصب کار می‌کنند، نه با اثر مسکن.

چند نکته‌ی عملی:

اگر بیمار به دارو جواب ندهد یا عوارض را تحمل نکند، گزینه‌های جراحی وجود دارد که کاملاً خارج از حیطه‌ی ماست.


∆ خلاصه‌ی کاری

درد شوک‌مانند، چند ثانیه‌ای، یک‌طرفه، با لمس سبک شروع می‌شود، تست‌های دندانی همه نرمال. در این حالت دست نگه دارید. هیچ درمان برگشت‌ناپذیری روی دندان انجام ندهید. بیمار را به نورولوژیست یا کلینیک درد اوروفاسیال ارجاع دهید و در گزارش ارجاع بنویسید که علل دندانی را بررسی و رد کرده‌اید. همین یک جمله مسیر بیمار را کوتاه می‌کند.


∆ منابع

جستجوی سراسری دنت‌کست