وقتی اختلاف لبه‌ی دو سانترال، سابقه‌ی ضربه رو لو داد

English

چند سال پیش برای سانترال بالا راست این بیمار لمینیت و برای سانترال بالا چپ روکش کار کرده بودم.

بیمار برای ویزیت مراجعه کرد و گفت احساس می‌کنه لبه‌ی دندان یک بالا راست، همون دندونی که لمینیت شده، نسبت به قبل پایین‌تر اومده.

هنوز پرونده‌ی قبلی رو باز نکرده بودم. با دیدن اختلاف سطح لبه‌های انسیزال دو سانترال، دو احتمال به ذهنم رسید: یا سانترال چپ روی ایمپلنت بود یا دندان طبیعی بود که در اثر ضربه دچار آنکیلوز شده بود.

از بیمار پرسیدم: «روکش سانترال بالا چپ روی ایمپلنته؟» گفت نه، دندان خودمه.

گفتم: «پس احتمالاً این دندان قبلاً ضربه خورده بوده.» گفت آره!

همین پاسخ، شک من به آنکیلوز سانترال بالا چپ رو بیشتر کرد.

در آنکیلوز، بخشی از سطح ریشه به استخوان جوش می‌خوره و دندان رفتاری شبیه ایمپلنت پیدا می‌کنه. یعنی دیگه نمی‌تونه مثل دندان‌های طبیعی مجاور، همراه با تغییرات تدریجی دنتوآلوئولار حرکت کنه.

این تغییرات با پایان رشد متوقف نمی‌شن و حتی در بزرگسالی هم ممکنه ادامه داشته باشن؛ به‌خصوص در ناحیه‌ی قدام ماگزیلا، اختلاف موقعیت دندان‌ها می‌تونه از نظر زیبایی قابل مشاهده بشه.

برای بیمار توضیح دادم که اگر لبه‌ی دو سانترال در زمان تحویل درمان هم‌تراز بوده و حالا اختلاف پیدا کرده، لزوماً به این معنی نیست که لمینیت پایین اومده. ممکنه سانترال راست همراه با دندان‌های طبیعی حرکت کرده باشه، اما سانترال چپ به‌دلیل آنکیلوز احتمالی از این حرکت عقب مونده باشه.

البته تأیید آنکیلوز به بررسی کلینیکی و رادیوگرافیک و مقایسه با مدارک قبلی نیاز داره.

نکته‌ی جالب این ویزیت برای من این بود که بدون دیدن پرونده، صرفاً با مشاهده‌ی اختلاف سطح لبه‌های انسیزال و در نظر گرفتن دو احتمال، تونستم سابقه‌ی ضربه به یکی از دندان‌ها رو پیش‌بینی کنم؛ سابقه‌ای که بیمار هم تأییدش کرد.

گاهی یک اختلاف ظاهراً ساده بین دو رستوریشن، سرنخی از تاریخچه‌ی دندانی بیمار در اختیارمون می‌ذاره.

محتوای این صفحه برای استفادهٔ آموزشی دندان‌پزشکان و دانشجویان دندان‌پزشکی تهیه شده است.